Ο ΕΦΙΑΛΤΗΣ ΤΗΣ ΠΕΡΣΕΦΟΝΗΣ / ΨΥΧΗΣ

Ο ΕΦΙΑΛΤΗΣ ΤΗΣ ΠΕΡΣΕΦΟΝΗΣ / ΨΥΧΗΣ

Η ΒΕΒΗΛΩΣΗ ΤΗΣ ΙΕΡΟΤΗΤΑΣ ΤΗΣ ΦΥΣΕΩΣ, ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΤΟ ΠΡΟΦΑΝΕΣ...
ΑΥΤΗ Η ΣΥΝΕΧΙΖΟΜΕΝΗ ΒΕΒΗΛΩΣΗ ΚΑΤΕΛΥΣΕ ΤΗΝ ΜΥΣΤΙΚΗ ΣΥΝΟΧΗ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟΥ ΓΕΝΟΥΣ ΚΑΙ ΕΚΑΝΕ ΤΟΝ ΒΙΟ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ ΑΒΙΩΤΟ!

ΕΡΜΗΝΕΙΑ: ΣΠΥΡΟΣ ΣΑΚΚΑΣ ΠΙΑΝΟ: ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΟΥΡΟΥΠΟΣ
ΜΟΥΣΙΚΗ: ΜΑΝΟΣ ΧΑΤΖΙΔΑΚΙΣ ΣΤΙΧΟΙ: ΝΙΚΟΣ ΓΚΑΤΣΟΣ

Εκεί που φύτρωνε φλισκούνι κι άγρια μέντα
κι έβγαζε η γη το πρώτο της κυκλάμινο...
τώρα χωριάτες παζαρεύουν τα τσιμέντα
και τα πουλιά πέφτουν νεκρά στην υψικάμινο!

Κοιμήσου Περσεφόνη
στην αγκαλιά της γης,
στου κόσμου το μπαλκόνι
ποτέ μην ξαναβγείς!

Εκεί που σμίγανε τα χέρια τους οι μύστες,
ευλαβικά πριν μπουν στο θυσιαστήριο...
τώρα πετάνε αποτσίγαρα οι τουρίστες
και το καινούργιο παν να δουν διϋλιστήριο.

Κοιμήσου Περσεφόνη
στην αγκαλιά της γης,
στου κόσμου το μπαλκόνι
ποτέ μην ξαναβγείς!

Εκεί που η θάλασσα γινόταν ευλογία
κι ήταν ευχή του κάμπου τα βελάσματα...
τώρα καμιόνια κουβαλάν στα ναυπηγεία
άδεια κορμιά σιδερικά παιδιά κι ελάσματα.

Κοιμήσου Περσεφόνη
στην αγκαλιά της γης,
στου κόσμου το μπαλκόνι
ποτέ μην ξαναβγείς!

ΒΙΝΤΕΟ-ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ: ΗΛΙΟΔΡΟΜΙΟΝ
http://heliodromion.blogspot.com/

«Υπάρχει ένας μεγάλος αριθμός ανθρώπων τόσο πολύ κακής διανοητικής κατάστασης που πιστεύουν τα πάντα εκτός από εκείνα που υπαγορεύονται από φρόνηση και ορθολογισμό, και οι οποίοι είναι επιφυλακτικοί απέναντι στην σκέψη όπως ο υδρόφοβος απέναντι στο νερό. Αυτοί δεν θα μας διαβάσουν αλλά και δεν μας απασχολούν, το επαναλαμβάνουμε, δεν γράψαμε γι’ αυτούς. Το πνεύμα τους είναι η βοσκή των παπάδων, όπως τα πτώματα είναι βοσκή των σκουληκιών. Γράφουμε μόνο για τους φίλους της ανθρωπότητας και της Λογικής… Ας αφήσουμε τους υπόλοιπους στις χίμαιρές τους και ας μη φθονούμε τους παπάδες για μία τέτοια κατάκτηση. Συνεχίζουμε την πορεία μας χωρίς να σταματάμε για να υπολογίσουμε τους περισσότερους ή λιγότερους ψήφους που μπορεί κανείς να επιτύχει όταν προσβάλλει κατά μέτωπο την ευπιστία και αφού ξεσκεπάσαμε το άδυτο μέσα στο οποίο κρύβεται ο παπάς, ας μην ελπίζουμε ότι θα προτρέψει να μας διαβάσουν εκείνοι που αυτός εξαπατά» 

(Charles Francois Dupuis, 1798)

Δημόσιοι Απαγχονισμοί

Δημοσθένη Π. Δούκα_____________________
_________Δημόσιοι Απαγχονισμοί

ΑΝΤΙ ΠΡΟΛΟΓΟΥ

“Η ανθρωπότης δεν μπορεί να σταθή χωρίς αξίες. Η απουσία των αξιών προκαλεί επικίνδυνη κοινωνικήν αστάθεια. Εξ ίσου όμως επικίνδυνο με την έκπτωσι ή τον εξοστρακισμό των αξιών είναι αντί να θεωρήσωμε τις αξίες ουράνια παραδείγματα, να τις αναζητήσουμε στις πρακτικές συνέπειες των επιλογών μας και τις λογικές των εφαρμογές, να τις άναγάγωμε δηλαδή σε υλική αυθεντία και αρχή, σε τετελεσμένο της πραγματικότητος. Εν τοιαύτη περιπτώσει η παράδοσι πού φέρει τις αξίες και ή κοινωνία πού καλείται να τις ενσάρκωση αποτελματώνονται. Το ασφυκτικό εγχείρημα επιτελεί μία παραδόσιμη συνείδησι χωρίς πρόσωπο, αφού εκπροσωπεί την συλλογική ταυτότητα, συνείδησι ή οποία ως υπέρλογο κομμάτι της ψυχής μας επιτάσσει δεδομένες συμπεριφοράς και απαγορεύει κάθε διαφοροποίησι απαντήσεων στα έρωτήματα της ζωής, εις βάρος της πνευματικής ισορροπίας του ανθρώπου.

Το τετελεσμένο της πραγματικότητας ίσχυε για τις μεσαιωνικές κοινωνίες, όχι για τις νεώτερες και πολύ περισσότερο για τις σύγχρονες. Τώρα πλέον δεχόμαστε την κοινωνία ως ατελές σύστημα πού πρέπει συνεχώς να βελτιώνεται δι' εμπλουτισμού των κοινωνικών αξιών. Υπ' αυτή την έννοια εξυπακούεται ή κριτική στάσι των ατόμων έναντι κάθε αυθεντίας, κριτική στάσι προϋποθέτουσα ευθύνη και ελευθερία.

Εάν οι επιλογές και οι αξίες αναφέρωνται στην τρέχουσα κοινή πραγματικότητα, η αυθεντία την οποία ενσαρκώνουν αποδεικνύεται εξωτερική και δεν είναι δυνατόν να ίσχύη επ' άπειρον^. εάν η τρέχουσα κοινή πραγματικότης αναφέρεται στην εσωτερική ταυτότητα των ατόμων, στην αυτοσυνει­δησία τους και όχι στο εξωτερικώς καθοριζόμενο κοινωνικό τους προσωπείο, τότε τα άτομα ενεργοποιούν μεταμορφωτικά την συλλογική τους ταυτότητα, αντί να την υφίστανται, και αποτελούν έτσι αληθινά πρόσωπα. Η ενότης των στερεώνεται στην πεποίθησι ότι θεμελιώδεις αξίες, όπως ή ελευθερία και η δικαιοσύνη, υπάρχουν χωρίς να επιβάλλωνται. Μόνο οι πρακτικές αξίες πρέπει να επιβληθούν για να εδραιώσουν την θέση τους στην συνείδησί μας, αλλά τούτο δεν είναι κρίσιμο. Όσο πλούτο και να διαθέτω, δεν γίνομαι γι' αυτό τον λόγο ευτυχής. Κρίσιμο είναι να υπάρχουν άνθρωποι οι οποίοι ζουν και δρουν για τις ίδιες τις αξίες, όχι για να νικήσουν.

Γι' αυτούς πηγή κάθε ηθικής επιλογής μεταξύ καλού και κακού, σωστού ή λάθους, πηγή κάθε πολιτικής αποφάσεως δεν μπορεί να είναι οι εξωτερικές ανάγκες της λειτουργίας και της διάρκειας των θεσμών, είναι το εσωτερικό κύρος των. Το εσωτερικό κύρος αποφασίζει την αναγνώρισι της όποιας αυθεντίας και όχι ο νόμος, το έθιμο, η παράδοσι είτε ή συνήθεια. Οι αξίες επιβιώνουν στο μέτρο πού επαληθεύουν τα ίδια τους τα κριτήρια. Όταν, αίφνης, αντί σχέσεων έχωμε συναλλαγές, ή φιλαλληλία καθίσταται ανέφικτη.

Τέτοιαν έκπτωσι δεν την αποτρέπει η κοινότητα και ο άνθρωπος με την συλλογική ταυτότητα πού την αντιπροσωπεύει· την αποτρέπει ή τουλάχιστον της αντιστέκεται ένας άνθρωπος του οποίου ή ατομική ταυτότητα στηρίζεται στην διαφάνεια της αυτογνωσίας”.

Στέλιος Ράμφος
Ο καημός του ενός

Κωστής Παλαμάς

Έλληνας που δεν πιάνει όπλο για να υπερασπίσει την πατρίδα του,
ΔΕΝ λέγεται Έλληνας και δεν έχει θέση σε αυτά τα ιερά χώματα!

• Του ρασοφόρου συνέτριψε ο πέλεκυς και η αξίνα,
  
• τα μεγαλόχαρα είδωλα στα βάθη των ναών.
• Των συντριμμένων η ψυχή, δεν χάθηκε μ’ εκείνα.
• Φωτοπλανήτης έγινε στα χάη των ουρανών.
• Όσο που νέα ζωντάνεψε αγαλματένια κρίνα,
• στου διαλεχτού τον λογισμό, στους κήπους των σοφών.
• Άναβε φωτιές καλόγερε, κάψε, κάψε, στα χαμένα καις.
• Από την στάχτη της φωτιάς σου, της ιδέας ο χρυσαετός
• τις φτερούγες του τεντώνει πιο πλατιές,
• προς τα ύψη, προς το φως!!!

Κωστής Παλαμάς.

Ο παλαιότερος ως τώρα ανθρώπινος οικισμός στο Αιγαίο ανακαλύφθηκε στη Λήμνο

Ο παλαιότερος ως τώρα ανθρώπινος οικισμός στο Αιγαίο ανακαλύφθηκε στη Λήμνο

Αρχαιολογική ανασκαφή ομάδας Ελλήνων, Ιταλών και Αμερικανών αρχαιολόγων στη Λήμνο με επικεφαλής τον καθηγητή της Προϊστορικής Αρχαιολογίας στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης κ. Νίκο Ευστράτιου φέρνουν στο φως τα απομεινάρια του παλιότερου ως τα τώρα ανθρώπινου οικισμού στο Αιγαίο.

Η ανασκαφή ξεκίνησε στις αρχές Ιουνίου τα δε ευρήματα, κυρίως λίθινα εργαλεία και μάλιστα πολύ καλής ποιότητας, είναι της επιπαλαιολιθικής εποχής, πριν δηλαδή περίπου 14.000 χρόνια. Τα στοιχεία της ανασκαφής κάνουν λόγω για μια εγκατάσταση κυνηγών, τροφοσυλλεκτών και ψαράδων του 12.000 π. Χ. Ως τώρα πιστεύονταν ότι οι παλιότερες ανθρώπινες παρουσίες έχουν εντοπισθεί στο Αρχιπέλαγος στη λεγόμενη Σπηλιά του Κύκλωπα στα Γιούρα βόρεια της Αλονήσου και στο Μαρουλά της Κίθνου, προσδιοριζόταν δε στο 8.000 π. Χ.

Η ανασκαφή πραγματοποιείται στη θέση Ούριακος της παραλίας Λουρί του δημοτικού διαμερίσματος Φυσίνη του Δήμου Μούδρου στη Λήμνο με την συνδρομή του Δήμου Μούδρου και με τη χρηματοδότηση του Ινστιτούτου Αιγαιακής Προϊστορίας.
Η Λήμνος θεωρείται ως μια από τις περιοχές με σημαντικά προϊστορικά αρχαιολογικά ευρήματα, όπως ο οικισμός της Πολιόχνης που κατοικήθηκε από τα μέσα της 5ης έως τα τέλη της 2ης χιλιετίας προ Χριστού και του οικισμού στο Κουκονήσι της ίδιας περίπου χρονολογικής περιόδου από την πρώιμη έως την ύστερη
χαλκοκρατία. http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=4&artId=275205&dt=25/06/2009

Το Αιγαίο & η πρώιμη αστρονομία

Το Αιγαίο & η πρώιμη αστρονομία- Στους κατοίκους των νησιών και στην ανάγκη τους για θαλάσσιες μετακινήσεις αποδίδεται η πρώτη σχεδίαση των αστερισμών

To μοντέλο των Σφαιρών του Ευδόξου (http://themes.protovoulia.org/)

Από τα πλέον σημαντικά έργα της αρχαιότητας που περιέχει πληροφορίες για τους αστερισμούς είναι η «Σύνταξις» του Κλαυδίου Πτολεμαίου (περ. 127 - 151 μ.Χ.). Ο Πτολεμαίος είχε βασιστεί στον κατάλογο των αστέρων που είχε συντάξει ο μεγάλος αστρονόμος της αρχαιότητας, ο Ιππαρχος από τη Νίκαια της Βιθυνίας (190 - 120 π.Χ.). Αυτός, αποκαλούμενος επίσης και Ρόδιος λόγω του ότι επί πολλά χρόνια στη Ρόδο είχε αντλήσει τις πληροφορίες του από την περιγραφή του ουρανού που είχε κάνει ο Εύδοξος από την Κνίδο (περ. 403 - 350 π.Χ.), τη γνωστή ως «Σφαίρα Ευδόξου». Πανάρχαιες παρατηρήσεις που έφτασαν ώς αυτόν μέσω της προφορικής ποιητικής παράδοσης, μεταξύ των οποίων και η «Σφαίρα του Ευδόξου» κατέγραψε και διέσωσε ο Αλεξανδρινός ποιητής Αρατος (περ. 315 - 250 π.Χ.) στο έργο του με τίτλο «Τα Φαινόμενα».

Στο ποίημα του Αράτου οι θέσεις των άστρων είναι οι πραγματικές για μια συγκεκριμένη χρονολογία, δεδομένου ότι περιγράφονται σε σχέση με τους πόλους του ουρανού. Οι παρατηρήσεις αναφέρονται στην ανατολή και τη δύση των άστρων, φαινόμενα τα οποία σχετίζονται με τον ορίζοντα του παρατηρητή. Συνεπώς, οι παρατηρήσεις εξαρτώνται από το γεωγραφικό πλάτος, από το οποίο γίνονται, αλλά και από την εποχή του έτους. Εξετάζοντας τα στοιχεία αυτά, ο αστρονόμος Michael W. Ovenden σε άρθρο του με τίτλο «Η καταγωγή των αστερισμών» («The Origin of the Constellations», The Philosophical Journal 3, 1967: 1 - 18) κατέληξε στο συμπέρασμα ότι οι παρατηρήσεις των άστρων, στις οποίες αναφέρεται ο Αρατος, πρέπει να έγιναν σε περιοχή με γεωγραφικό πλάτος της περιοχής 34° B. ± 4°. Υπολογίζοντας δε την τότε θέση των πόλων εκτίμησε τον χρόνο σχεδιασμού των αστερισμών γύρω στα 2600 π.Χ. ± 300, οπότε τους δόθηκαν και τα ονόματα, με τα οποία τους γνωρίζουμε σήμερα.

Με βάση δε την πληθώρα αναφορών του Αράτου σχετικά με τη συμβολή των άστρων στην παρακολούθηση των μετεωρολογικών φαινομένων και στη διευκόλυνση των ναυτιλλομένων, συνάγει ότι αρχικός στόχος της σχεδίασης των αστερισμών ήταν η συγκρότηση ενός απλού συστήματος ναυσιπλοΐας, «όντως ανακριβούς και πρωτόγονου, αλλά επαρκούς για κοντινά ταξίδια, όταν ο ναυτικός δεν χάνει για πολύ τη στεριά από τα μάτια του» και ότι ο σχεδιασμός του δεν προέκυψε από φανταστικές ομοιότητες «αστρικών σχηματισμών προς μυθολογικές μορφές, αλλά μάλλον σαν μια πρωτόγονη μορφή ουράνιων συντεταγμένων». Με άλλα λόγια, η εξομοίωση αστερισμών με συγκεκριμένες μορφές δεν ήταν τίποτε άλλο παρά ένα μέσο εύκολης απομνημόνευσης και αναγνώρισής τους στον ουράνιο θόλο.

Εμπειροι ναυτικοί
Σύμφωνα με την υπόθεση του Ovenden, αυτοί που σχεδίασαν τους αστερισμούς θα πρέπει να ήσαν έμπειροι ναυτικοί. Λίγο πριν από τα μέσα της 3ης χιλιετίας π.Χ. οι λαοί που αναμφισβήτητα είχαν αναπτύξει μεγάλους πολιτισμούς και είχαν κατακτήσει αστρονομικές γνώσεις ήσαν οι Βαβυλώνιοι και οι Αιγύπτιοι. Ωστόσο, τα πλοία των λαών αυτών ταξίδευαν πολύ νοτιότερα από το γεωγραφικό πλάτος των 36° Β και συνεπώς η εμφάνιση των αστερισμών στον ορίζοντα και η δύση τους δεν μπορεί να ήταν με την ακολουθία και τον χρόνο που περιγράφει ο Αρατος. Αν και χωρίς ακόμη γραπτά μνημεία, λαός με ναυτική εμπειρία και παράδοση, όπως προκύπτει από τα αρχαιολογικά δεδομένα, και ο οποίος κατοικούσε κοντά στον 36ο παράλληλο ήσαν οι νησιώτες του Αιγαίου. Αυτοί, πάντα κατά τον Ovenden, πρέπει να συνέλαβαν την ιδέα να σχεδιάσουν τους αστερισμούς προκειμένου να διευκολύνονται στις θαλάσσιες μετακινήσεις τους κατά τη νύχτα.

Η παρατήρηση των φυσικών φαινομένων ασφαλώς δεν ξεκίνησε από δίψα για επιστημονική γνώση, αλλά μάλλον από ανάγκη αντιμετώπισης καθημερινών προβλημάτων. Σ’ ένα νησιωτικό περιβάλλον, όπου η επιβίωση του ανθρώπου εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από την εκμετάλλευση της θάλασσας, η γνώση των μετεωρολογικών φαινομένων, των θαλάσσιων ρευμάτων ή της θέσης των αστερισμών αποτελούσε βασική προϋπόθεση για ασφαλείς θαλάσσιες μετακινήσεις. Ειδικότερα στο νησιωτικό Αιγαίο που, σύμφωνα με τα αρχαιολογικά δεδομένα, η εκμετάλλευσή του ως θαλάσσιου δρόμου έχει αρχίσει τουλάχιστον από την 9η χιλιετία π.Χ., είναι αναμενόμενο οι συνεχείς παρατηρήσεις των φυσικών φαινομένων και των ουράνιων σωμάτων επί τουλάχιστον έξι χιλιάδες χρόνια να παγίωσαν ορισμένες αντιλήψεις. Συνεπώς, οι νησιωτικές κοινωνίες του Αιγαίου γύρω στα μέσα της 3ης χιλιετίας π.Χ. είχαν τη δυνατότητα να προχωρήσουν στην κωδικοποίηση των παρατηρήσεων, με την οποία τις πιστώνει ο Ovenden.

Η Αστυπάλαια
Οσο όμως κι αν παρατηρήσεις στον ουράνιο θόλο και σε ορίζοντα 360° από την κορυφή ψηλού βουνού σ’ ένα μικρό νησί ήταν δυνατές, δεν αρκούσαν για την χαρτογράφηση του ουρανού. Ηταν απαραίτητο το νησί αυτό να περιβάλλεται και από πολλές βραχονησίδες, με τις οποίες θα μπορούσε να συσχετιστεί η εκάστοτε θέση των αστερισμών στον ουράνιο θόλο. Η Αστυπάλαια είναι νησί που όντως συνδυάζει αυτά τα χαρακτηριστικά: βρίσκεται κοντά στον 36ο παράλληλο, διαθέτει ψηλό βουνό που επιτρέπει ορατότητα σε ορίζοντα 360°, περιβάλλεται από πολλές βραχονησίδες. Αυτήν, λοιπόν, προτείνει ο Ovenden ως τόπο της πρώιμης «χαρτογράφησης» των αστερισμών. Αναρωτιέται μάλιστα μήπως η λαϊκή ονομασία του νησιού, Αστροπαλιά, δεν προέκυψε από παραφθορά του Αστυπάλαια αλλά στην πραγματικότητα υποκρύπτει τη σχέση του με την πρώιμη αστρονομία στο Αιγαίο.

Είναι γεγονός ότι, παρά τον ορεινό χαρακτήρα του, το νησί με το σχετικά μεγάλο μέγεθός του, τις μικρές αλλά γόνιμες κοιλάδες του και την πλούσια σε ποικίλα αλιεύματα θάλασσά του μπορούσε να εξασφαλίσει αυτάρκεια στους λίγους και λιτοδίαιτους προϊστορικούς κατοίκους του. Από την άλλη μεριά η δαντελωτή ακτογραμμή του με πολλούς και βαθείς όρμους και η πληθώρα των νησίδων που το περιβάλλουν ακόμη και σήμερα αποτελούν εγγύηση ασφαλούς αγκυροβολίου για παραπλέοντα σκάφη. Είναι δε γεγονός, ότι σε πολλά από τα σημεία αυτά έχουν επισημανθεί αρχαιολογικά κατάλοιπα που ανάγονται ακόμη και στην 3η χιλιετία π.Χ. Κατά συνέπεια, τον ρόλο που ο αστρονόμος Ovenden αποδίδει στην Αστυπάλαια, δεν τον αποκλείουν τα αρχαιολογικά δεδομένα. Του Χρ. Γ. Ντουμα* http://news.kathimerini.gr/
* Ο κ. Χρ. Γ. Ντούμας είναι ομότιμος καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Αρχαίο Mελισσοκομείο

Αρχαίο μελισσοκομείο με 10.000 πήλινες κυψέλες βρέθηκε στο Αγαθονήσι

Αρχαίο μελισσοκομείο βρέθηκε στο Αγαθονήσι (νότια της Σάμου), ύστερα από συστηματική ανασκαφική έρευνα. Επίσης βρέθηκαν αρχαίες δεξαμενές μέσα στις οποίες υπήρχαν θραύσματα πήλινων κυψελών, πολλά κεραμικά, αλλά και μεταλλικά αντικείμενα- όπως για παράδειγμα μολύβδινο σταθμίο για τη μέτρηση του βάρους που ανάγεται στο 2ο π.Χ. αιώνα και βολβόσχημα μυροδοχεία.

Όπως λέει ο αρχαιολόγος, Παύλος Τριανταφυλλίδης, «από το πλήθος των ευρημάτων ξεχωριστό ενδιαφέρον έχουν τα θραύσματα πήλινων κυψελών που ανέρχονται συνολικά σε 10.000 και αποδεικνύουν ότι στο Αγαθονήσι υπήρξε μια μελισσοκομική δραστηριότητα που δικαιολογείται εύλογα από την πλούσια μέχρι σήμερα μελισσοκομική νομή της χλωρίδας της ευρύτερης περιοχής». Από τις εκτιμήσεις των επιστημόνων υπολογίζεται ότι το αρχαίο μελισσοκομείο στο νησάκι της Δωδεκανήσου έχει ηλικία πάνω από 2.000 χρόνια και, όπως τονίζει ο κ. Τριανταφυλλίδης, «από τα θραύσματα δεν έχουν ακόμη συγκολληθεί ακέραιες κυψέλες, αλλά είναι σαφές ότι μπορούν να ενταχθούν στους δύο γνωστούς τύπους τροχήλατων κυψελών της αρχαιότητας, δηλαδή στην κάθετη καλαθόσχημη με λαβές και στην οριζόντια κυλινδρική, διαμπερή ή μη».

Σημειώνεται επίσης ότι στο εσωτερικό των οριζόντιων κυψελών σώζονται υπολείμματα οργανικών υλών, όπως γύρη, μέλι, κερί. Βρέθηκε επίσης πήλινη σφραγίδα που κατά τον κ. Τριανταφυλλίδη «φαίνεται ότι θα αποτυπωνόταν στο εσωτερικό του χείλους της κυψέλης, όπως αντίστοιχο ενεπίγραφο σφράγισμα που σώζεται σε κυψέλη ελληνιστικών χρόνων από την Αθηναϊκή Αγορά». Γιώργος Ζαχαριάδης http://www.tanea.gr/